Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

пререкание

спрэчка, вступить в пререкания — пачаць спрачацца, уступіць у спрэчкі

пререкаться

спрачацца

прерия

прэрыя

прерогатива

прэрагатыва

прерывание

перарыванне

прерыватель

перарывальнік

прерывать

несовер. перапыняць, перабіваць, перапыняць, перарываць

прерываться

перапыняцца, перапыняцца, перабівацца, перарывацца, см. прерывать

прерывающийся

які (што) перапыняецца, які (што) перабіваецца, які (што) перарываецца, см. прерыватьсяперарывісты, прерывающийся голос — перарывісты голас

прерывисто

перарывіста