Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

повеситься

павесіцца

повесничать

сваволіць, гарэзаваць, дурэць

повествование

ср. апавяданне, аповесць, апавяданне

повествователь

апавядальнік

повествовательница

апавядальніца

повествовательность

апавядальнасць

повествовательный

апавядальны, повествовательное предложение грам. — апавядальны сказ

повествовать

апавядаць, расказваць

повести

павесці, он повёл гостя в сад — ён павёў госця ў сад повести войска в бой — павесці войскі ў бой повести разговор — павесці размову повести себя — пачаць паводзіць (трымаць сябе) см. поводитьпавесці, паварушыць, см. поводить и глазом не повёл — і вокам не маргнуў (не павёў)

повестись

совер. разг. пасябраваць, с кем поведёшься, от того и наберёшься посл. — з кім павядзешся, ад таго і набярэшся павесціся, так повелось — так павялося