отмочить
адмачыць, отмочить штуку прост. — выкінуць штуку сказануцьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
отмочка
адмочваннеотмочный
адмочныотмстить
см. отомститьотмутить
адмуціцьотмутка
адмутка, см. отмучиватьотмученный
адмучаныотмучивание
адмучваннеотмучивать
адмучваць, см. отмутитьотмучиваться
адмучвацца