Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

ознаменование

азнаменаванне, в ознаменование одержанной победы — у азнаменаванне атрыманай перамогі

ознаменованный

азнаменаваны, адзначаны

ознаменовать

азнаменаваць, адзначыць, это открытие ознаменовало целую эпоху в истории науки — гэта адкрыццё азнаменавала цэлую эпоху ў гісторыі навукі ознаменовать праздник торжественным собранием — адзначыць свята ўрачыстым сходам

ознаменоваться

азнаменавацца, адзначыцца

ознаменовывать

азнамяноўваць, адзначаць

ознаменовываться

азнамяноўвацца, адзначацца

означать

несовер. азначаць, абазначаць

означаться

азначацца, см. означитьсяабазначацца, см. означать

означенный

азначаны, абазначаны, адзначаны, названы

означиться

азначыцца