Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

наездничий

см. наезднический

наезжать

см. наездитьнаязджаць, наезджваць, аб’язджаць, см. наездитьаб’язджаць, аб’езджваць, наязджаць

наезженный

прич., прил. наезджаны, аб’езджаны, аб’езджаны

наезживать

см. наезжать

наезжий

наезны, прыезджы

наерундить

нарабіць глупства, наплесці, нагаварыць лухты

наершиться

ашчацініцца, натапырыцца

наесть

наесці

наесться

наесціся

наехать

наехаць, наехать на столб — наехаць на слуп наехали гости — наехалі госці