проклясть
праклясціVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
проклятие
ср. праклён, предать кого-либо проклятию — праклясці осыпать проклятиями — праклінаць ліха на яго, проклятие! опять дождь! — ліха на яго! ізноў дождж!проклятый
I про’клятый пракляты, будь я проклят, если… — няхай я буду пракляты (няхай мяне праклянуць), калі… будь проклят тот день — няхай будзе пракляты той дзень II прокля’тый пракляты, проклятый вопрос — праклятае пытаннепрокняжить
пракняжыцьпроковать
совер. пракаваць, проковать железо — пракаваць жалеза пракаваць, проковать целый день — пракаваць цэлы дзеньпроковка
пракоўкапроковывать
пракоўваць, каваць, см. проковатьпроковываться
пракоўвацца, каваццапроковылять
прачыкільгацьпроковыривание
пракалупліванне