мирить
мірыцьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
мириться
мірыццамирно
нареч. мірна, спакойна, ціха, лагодна, см. мирныймирный
мірны, мирный договор, трактат — мірны дагавор, трактат мирная конференция — мірная канферэнцыя мирные переговоры — мірныя перагаворы мирное время — мірны час мирный труд — мірная праца мирная беседа — мірная гутарка спакойны, ціхі, лагодны, мирный сон — спакойны сон мирное настроение — лагодны настрой мирный характер — мірны характармиро
міра, одним миром мазаны — адным мірам мазанымировая
міравая, пойти на мировую — пайсці на міравуюмировидение
светабачаннемировоззрение
светапогляд, марксистско-ленинское мировоззрение — марксісцка-ленінскі светапоглядмировоззренческий
светапогляднымировой
сусветны, мировая революция — сусветная рэвалюцыя в мировом масштабе — у сусветным маштабе мировая скорбь лит. ист. — сусветны смутак цудоўны, слаўны, II (примирительный) міравы, мировая сделка — міравое пагадненне мировой посредник ист. — міравы пасрэднік міравы