Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

абвгдеёжзийклмнопрстуфхцчшщэюя-

кричание

крычанне, гуканне

кричать

несовер. крычаць, гукаць, клікаць, зваць, падзываць, кричать во всё горло — крычаць на ўсё горла не своим голосом кричать — крычаць не сваім голасам кричать дурным голосом (благим матом) — крычаць немым голасам хоть караул кричи — хоць гвалт крычы

кричащий

які (што) крычыць, крыклівы, кідкі, кричащий наряд — крыклівы (кідкі) убор кричащие противоречия — вялікія (страшэнныя) супярэчнасці

Кричев

Крычаў

кричев

Крычаў

кричевский

крычаўскі

Кричевский район

Крычаўскі раён

кричевский район

Крычаўскі раён

кричный

крычны

кров

муж. покрыва, пакрывала, полаг, под кровом ночи — пад покрывам (пакрывалам, полагам) ночы прытулак, прыстанішча, дом, остаться без крова — астацца без прытулку (без прыстанку) отчий кров — бацькаўскі дом см. кровля