кончина
смерцьVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
кончить
скончыць, кончыць, на этом он кончил — на гэтым ён скончыў кончить работу — скончыць работу (працу) кончить плохо — скончыць дрэнна (кепска) кончили на том, что… — скончылі на тым, што… кончить жизнь (век) — скончыць жыццё кончить проект — скончыць праект кончить университет — скончыць (закончыць) універсітэткончиться
скончыцца, кончыццаконъектура
кан’ектураконъектурный
кан’ектурныконъюгация
кан’югацыяконъюнктив
кан’юнктыўконъюнктива
кан’юнктываконъюнктивит
кан’юнктывітконъюнктура
кан’юнктура