карательный
карныVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
карать
карацькараться
караццакаратэ
каратэкараул
муж. варта, каравул, почётный караул — ганаровая варта полевой караул воен. — палявы каравул каравул, гвалт, ратуйце, хоть караул кричи — хоць каравул (гвалт) крычыкараулить
несовер. каравуліць, вартаваць, пільнаваць, падпільноўваць, пільнавацькараулка
каравулка, старожкакараульный
каравульны, вартаўнічы, вартавы, каравульныкараульня
каравулка, старожкакараульщик
каравульшчык