Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

договаривать

дагаворваць, дагаварваць

договариваться

дагаворвацца, дагаварвацца, дамаўляцца, дагаворвацца, дагаварвацца, см. договориться

договаривающийся

які (што) дагаворваецца, які (што) дагаварваецца, які (што) дамаўляецца, дагаворны, договаривающиеся стороны дипл. — дагаворныя бакі

договор

дагавор, умова, мирный договор — мірны дагавор договор о ненападении — дагавор аб ненападзенні торговый договор — гандлёвы дагавор договор о взаимопомощи — дагавор аб узаемадапамозе гарантийный договор — гарантыйны дагавор

договорённость

дагаворанасць

договорённый

дагавораны, дамоўлены

договорить

дагаварыць

договориться

совер. дагаварыцца, дамовіцца, дагаварыцца, договориться до абсурда — дагаварыцца да абсурду

договорник

дагаворнік

договорный

дагаворны