Verbum

анлайнавы слоўнік

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

а б в г д е ё ж з и й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш щ э ю я -

а в е ё и л н о р с т у ф х ч ш ы ь э ю я

а е ж и о у ы ю я

прилунение

прылуненне

прилунить

прылуніць

прилуниться

прылуніцца

прилунять

прылуняць

прилуняться

прылуняцца

прилучать

прылучаць, залучаць

прилучаться

здарацца, выпадаць, прылучацца, трапляцца, см. прилучитьсяпрылучацца, залучацца, см. прилучать

прилучить

прылучыць

прилучиться

здарыцца, прилучилась беда — здарылася бяда прылучыцца, трапіцца, натрапіцца, тут прилучился какой-то человек — тут прылучыўся (трапіўся, натрапіўся) нейкі чалавек

прильнуть

совер. прытуліцца, прыгарнуцца, прыхінуцца, прыхіліцца, прыпасці, прыліпнуць, прыстаць, прымкнуць, далучыцца