прокол
муж. пракол, праколVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
проколачивание
прабіваннепроколачивать
прабівацьпроколачиваться
прабіваццапроколесить
пракалясіць, праездзіць, прахадзіцьпроколка
праколкапроколотить
совер. разг. прабіць, прабіцьпроколотый
праколаты, см. проколотьпроколоть
I совер. пракалоць, пракалоць, пракалоць, весь день проколоть дрова — увесь дзень пракалоць дровыпроколоться
пракалоцца