Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)

наместнический

намесніцкі

наместничество

намесніцтва

наметать

намятаць, наметаць, II совер. накідаць, накласці, напрактыкаваць, набіць, наметать глаз — напрактыкаваць вока наметать руку — напрактыкаваць (набіць) руку нафастрыгаваць, наабкідаць

наметаться

намятацца, см. наметатьнапрактыкавацца, налаўчыцца

наметённый

намецены

наметить

совер. намеціць, намеціць, накідаць, намеціць, нацэліць, намеціць

наметиться

намеціцца, вызначыцца, нацэліцца, намеціцца

намечать

несовер. намячаць, меціць, значыць, пазначаць, намячаць, накідаць, накідваць, намячаць, вызначаць

намечаться

намячацца, вызначацца, намячацца, значыцца, накідацца, накідвацца, вызначацца, см. намечать

намеченный

намечаны, назначаны, пазначаны, намечаны, накіданы, намечаны, вызначаны, см. наметить