наместнический
намесніцкіVerbum
анлайнавы слоўнікРуска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (другая версія, правапіс да 2008 г.)
наместничество
намесніцтванаметать
намятаць, наметаць, II совер. накідаць, накласці, напрактыкаваць, набіць, наметать глаз — напрактыкаваць вока наметать руку — напрактыкаваць (набіць) руку нафастрыгаваць, наабкідацьнаметаться
намятацца, см. наметатьнапрактыкавацца, налаўчыццанаметённый
намеценынаметить
совер. намеціць, намеціць, накідаць, намеціць, нацэліць, намеціцьнаметиться
намеціцца, вызначыцца, нацэліцца, намеціццанамечать
несовер. намячаць, меціць, значыць, пазначаць, намячаць, накідаць, накідваць, намячаць, вызначацьнамечаться
намячацца, вызначацца, намячацца, значыцца, накідацца, накідвацца, вызначацца, см. намечатьнамеченный
намечаны, назначаны, пазначаны, намечаны, накіданы, намечаны, вызначаны, см. наметить