Verbum

невменяемый

1) юр. в невменяемом состоянии — у стане поўнай адсутнасці памяці

он невменяем — у яго поўнасцю адсутнічае памяць

2) (раздражённый, не владеющий собой) непрытомны

(исступлённый) раз’юшаны, шалёны

быть невменяемым (вне себя) — не помніць сябе

невменяем от гнева — не помніць сябе ад гневу

невместно

безл. в знач. сказ. уст. недарэчна

(не следует) не трэба

невместность

уст. недарэчнасць, -ці жен.

невместный

уст. недарэчны

невмешательство

неўмяшанне, -ння ср.

политика невмешательства — палітыка неўмяшання

невмоготу, невмочь

безл. в знач. сказ. разг. сіл нестае, сіл няма, не пад сілу

невнесение

неўнясенне, -ння ср.

невнимание

ср. няўвага, -гі жен.

невнимательно

нареч. няўважліва, няўважна

невнимательность

няўважлівасць, -ці жен., няўважнасць, -ці жен.