Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзийклмнопрстуфхцчшщэюя-
адеёиортуыьэюя

наводняемость

затапляльнасць, -ці жен.

наводнять

несовер. прям., перен. затапляць

(заливать) заліваць

(наполнять) напаўняць, запаўняць

(только в перен. знач.) навадняць

река наводняет луга — рака затапляе (залівае) лугі

толпы наводняют улицы — натоўпы напаўняюць (запаўняюць) вуліцы

наводнять рынок товарами — затапляць (напаўняць, навадняць) рынак таварамі

наводняться

возвр., страд. прям., перен. затапляцца

залівацца

напаўняцца, запаўняцца

(только в перен. знач.) навадняцца

см. наводниться, наводнять

наводчик

в разн. знач. наводчык, -ка муж.

наводчица

наводчыца, -цы жен.

наводящий

1) прич. які (што) наводзіць, які (што) наганяе

см. наводить

2) прил. навадны

наводящий вопрос — навадное пытанне

навоеваться

совер. разг. наваявацца

навоз

гной, род. гною муж.

навозить

I \(наво́зить\)

несовер.

1) угнойваць, гнаіць

навозить поле — угнойваць (гнаіць) поле

2) (пачкать навозом, чем-либо грязным) прост. загаджваць

II \(навози́ть\)

несовер. навозіць

III \(навози́ть\)

совер. навазіць, мног. панавозіць, панавожваць

навозиться

I \(наво́зиться\)

несовер. возвр., страд. (унаваживаться) угнойвацца

II \(навози́ться\)

1) совер. (долго, много повозиться) разг. навазіцца

2) несовер. страд. навозіцца

III \(навози́ться\)

совер. разг.

1) надурэцца, насвавольнічаць, навалтузіцца

2) (нахлопотаться, намучиться) наваждацца

намучыцца