Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 8-е выданне (правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

навешенный

навешаны, мног. панавешваны

(нацепленный) начэплены, мног. паначэпліваны

навешивание

I навешванне, -ння ср.

начэпліванне, -ння ср.

см. навешивать I

II навешванне, -ння ср.

начэпліванне, -ння ср.

см. навешивать II

III разг. наважванне, -ння ср.

см. навешивать III

навешивать

I несовер. (к навесить) навешваць

начэпліваць

II несовер. (к навешать I) навешваць

начэпліваць

III несовер. (к навешать II) разг. наважваць

навешиваться

I несовер. страд. навешвацца

начэплівацца

см. навешивать I

II несовер. страд. навешвацца

начэплівацца

см. навешивать II

III несовер. страд. разг. наважвацца

см. навешивать III

навещать

несовер. наведваць (каго-што), даведвацца (каго, да каго)

навещаться

страд. наведвацца

навеянный

навеяны

навеять

совер.

1) прям., перен. навеяць

навеять прохладу — навеяць прахалоду

навеять грусть — навеяць сум

2) с.-х. (машиной) наарфаваць

(ручным способом) навеяць

навёрнутый

1) накручаны, мног. панакручваны

см. навернуть 1

2) см. наверченный

навёрстанный

нагнаны, навярстаны