Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пыл м.

1. запа́л, -лу м.; (рвение, усердие) заўзя́тасць, -ці ж., стара́ннасць, -ці ж., шчы́расць, -ці ж.;

ю́ношеский пыл юна́цкі запа́л;

уме́рить свой пыл стрыма́ць свой запа́л;

2. (сильный жар) уст., обл. жар, род. жа́ру м.; (пламя) по́лымя, -мя ср.;

в пылу́ (сраже́ния, би́твы и т. п.) у гара́чцы (бо́ю і да таго́ падо́бнае);

с пы́лу, с жа́ру з по́лымя, з жа́ру;

пыла́ть несов.

1. пала́ць, палымне́ць; (вспыхивая) шуга́ць; (гореть) гарэ́ць;

2. (от прилива крови) чырване́ць;

3. перен. пала́ць, гарэ́ць.

пылева́то-сугли́нистый пылава́та-суглі́нкавы.

пылевзрывозащи́та пылавыбухазасцяро́га, -гі ж.

пылеви́дный пылападо́бны, пылава́ты.

пылевлагозащи́тный пылавільгацеахо́ўны.

пылеводонепроница́емый пылаводанепраніка́льны.

пылево́й пылавы́.

пылезащи́тный спец. пылаахо́ўны.

пылеме́р метеор. пыламе́р, -ра м.