возвеличе́ние уст., высок. узвелічэ́нне, -ння ср., узвышэ́нне, -ння ср., узнясе́нне, -ння ср.;
возвели́ченный узвялі́чаны, узвы́шаны, узне́сены;
возвели́чивание узвялі́чванне, -ння ср., узвышэ́нне, -ння ср., узнясе́нне, -ння ср.;
возвели́чивать несов. узвялі́чваць, узвыша́ць, узно́сіць;
возвели́чиваться возвр., страд. узвялі́чвацца, узвыша́цца, узно́сіцца;
возвели́чить сов. узвялі́чыць, узвы́сіць, узне́сці;
возвели́читься узвялі́чыцца, узвы́сіцца, узне́сціся.
возвесели́ть сов., книжн., уст. узвесялі́ць, развесялі́ць;
возвесели́ться узвесялі́цца, развесялі́цца;
возвеселя́ть несов. узвесяля́ць, узвясе́льваць, развесяля́ць, развясе́льваць;