Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

вое́нныйII сущ. вайско́вы, -вага м., вае́нны, -ннага м., вайско́вец, -ко́ўца м.

военру́к (вое́нный руководи́тель) ваенру́к, -ка́ м. (вае́нны кіраўні́к).

военте́хник (вое́нный те́хник) ваентэ́хнік, -ка м. (вае́нны тэ́хнік).

военто́рг (вое́нная торго́вля) ваенга́ндаль, -длю м. (вае́нны га́ндаль).

военфе́льдшер (вое́нный фе́льдшер) ваенфе́льчар, -ра м. (вае́нны фе́льчар).

вое́нщина вае́ншчына, -ны ж.

военюри́ст (вое́нный юри́ст) вае́нюрыст, -та м. (вае́нны юры́ст).

вожа́к

1. (руководитель, поводырь стада, стаи) важа́к, -ка́ м.;

2. (поводырь) павады́р, -ра́ м.;

дать пу́тнику вожака́ даць падаро́жніку павадыра́;

3. (заправила) завада́тар, -тара м., завада́тай, -тая м.; (верховод) верхаво́д, -да м.;

вожа́тая сущ. важа́тая, -тай ж.;

вожа́тый сущ. важа́ты, -тага м.