Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

уве́читься возвр., страд. няве́чыцца, зняве́чвацца; кале́чыцца;

уве́чный уст.

1. прил. пакале́чаны, зняве́чаны;

2. сущ. кале́ка, -кі м. и ж., пакале́чаны, -нага м.; зняве́чаны, -нага м.;

уве́чье кале́цтва, -ва ср.

уве́шанный уве́шаны, абве́шаны, мног. паабве́шваны;

уве́шать сов. уве́шаць, абве́шаць, мног. паабве́шваць;

уве́шаться уве́шацца, абве́шацца.

уве́шенный уве́шаны, абве́шаны, мног. паабве́шваны; см. уве́сить.

уве́шивать несов. уве́шваць, абве́шваць;

уве́шиваться возвр., страд. уве́швацца, абве́швацца.

увеща́ние ср.

1. угаво́рванне, -ння ср., угаво́ры, -раў, ед. угаво́р, -ру м.; перако́нванне, -ння ср.; ра́джанне, -ння ср.

1. навуча́нне, -ння ср., павуча́нне, -ння ср.; см. увеща́ть;