тарака́новые мн., сущ., зоол. тарака́навыя, -вых;
тарака́шка разг.
1. уменьш.-уничиж. тарака́нчык, -ка м.; прусачо́к, -чка́ м.;
2. м. и ж. (букашка) казу́рка, -кі ж.; (козявка) казю́лька, -кі ж.
тара́н в разн. знач. тара́н, -на́ м.;
гидравли́ческий тара́н техн. гідраўлі́чны тара́н;
идти́ на тара́н воен. ісці́ на тара́н.
тара́нение тара́ненне, -ння ср.
тара́ний тарано́вы;
тара́нья уха́ тарано́ва ю́шка.
тара́нить несов.
1. біць, прабіва́ць, тара́ніць;
2. ав., воен. тара́ніць.
тара́нка ж., зоол., разг. тара́н, -на́ м.
тара́нный в разн. знач. тара́нны;
тара́нная кость анат. тара́нная ко́стка;
тара́нный уда́р воен. тара́нны ўдар.
таранта́с м. таранта́с, -са м., калама́жка, -кі ж., бры́чка, -кі ж.
таранте́лла муз. тарантэ́ла, -лы ж.