поковыря́ться пакалупа́цца.
Verbum
анлайнавы слоўнікпоко́иться
1. (пребывать в покое) знахо́дзіцца, быць у спако́і; (отдыхать) адпачыва́ць;
2. (быть похороненным) спачыва́ць, быць пахава́ным;
здесь поко́ится мой оте́ц тут спачыва́е (пахава́ны) мой ба́цька;
3. (лежать, опираться на основание) абапіра́цца, апіра́цца (на што); (лежать) ляжа́ць (на чым); (стоять) стая́ць (на чым);
мост поко́ится на а́рках мост абапіра́ецца на а́ркі;
4.
э́тот вы́вод поко́ится на глубо́ком изуче́нии предме́та гэ́тая высно́ва грунту́ецца на глыбо́кім вывучэ́нні прадме́та.
поко́й
1. спако́й, -ко́ю
те́ло в состоя́нии поко́я
наруша́ть поко́й паруша́ць спако́й;
ночно́й поко́й (приро́ды) начны́ спако́й, начна́я цішыня́;
2. (отдых) спачы́н, -ну
удали́ться на поко́й пайсці́ на спачы́нак;
3. (комната)
приёмный поко́й прыёмны пако́й;
◊
не дава́ть поко́я не дава́ць спако́ю;
оста́вить в поко́е пакі́нуць у спако́і;
не име́ть поко́я не мець спако́ю;
не знать поко́я не ве́даць спако́ю;
ве́чный поко́й ве́чны спако́й.
поко́йная
поко́йник нябо́жчык, -ка
поко́йница нябо́жчыца, -цы
поко́йницкая
поко́йно
1.
2.
3.
поко́йныйI
1. (спокойный) спако́йны; (тихий) ці́хі;
поко́йное мо́ре спако́йнае (ці́хае) мо́ра;
2.
◊
поко́йной но́чи до́брай но́чы, дабра́нач;
будь поко́ен будзь спако́йны.
поко́йныйII (умерший)
1.
поко́йный поэ́т нябо́жчык паэ́т;
его́ поко́йная мать яго́ нябо́жчыца ма́ці;
2.
я хорошо́ знал поко́йного я до́бра ве́даў нябо́жчыка.