Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

снежи́ть несов., безл., разг. / снежи́т ідзе́ снег.

снежни́ца спец., обл. (талая вода на льду) сне́жніца, -цы ж.

сне́жно в знач. сказ., разг. сне́жна.

снежноя́годник бот. снежная́гаднік, -ку м.

сне́жно-бе́лый сне́жна-бе́лы.

сне́жный в разн. знач. сне́жны;

сне́жные верши́ны гор сне́жныя вяршы́ні гор;

сне́жная зима́ сне́жная зіма́;

сне́жные поля́ сне́жныя палі́;

сне́жный ком сне́жны камя́к;

сне́жная бу́ря сне́жная бу́ра;

сне́жный блеск сне́жны бляск.

снежо́к м.

1. уменьш. сняжо́к, -жку́ м.;

2. (комок снега) сне́жка, -кі ж.;

игра́ть в снежки́ гуля́ць у сне́жкі.

снесённыйI

1. (доставленный, отнесённый вниз) зне́сены;

2. (отнесённый куда-л.) зане́сены;

3. (сломанный, разрушенный) зне́сены; (сорванный — ещё) сарва́ны;

4. (о голове) зня́ты, мног. пазніма́ны; сця́ты;

5. (переписанный, перенесённый вниз) зне́сены, перане́сены; см. снести́I.

снесённыйII зне́сены, перане́сены; см. снести́II.

снесённыйIII зне́сены; см. снести́III.