слу́шательница слуха́чка, -кі
Verbum
анлайнавы слоўнікслу́шательский слуха́цкі;
слу́шать
слу́шать ра́дио слу́хаць ра́дыё;
слу́шать конце́рт слу́хаць канцэ́рт;
слу́шать де́ло в суде́ слу́хаць спра́ву ў судзе́;
слу́шать курс вы́сшей матема́тики слу́хаць курс вышэ́йшай матэма́тыкі;
он во всём слу́шал отца́ ён ва ўсім слу́хаў ба́цьку;
слу́шать певи́цу слу́хаць спява́чку;
слу́шаться
1. (повиноваться) слу́хаць (каго), слу́хацца;
2.
◊
слу́шаюсь! слу́хаю!
слушо́к
слыть
он слывёт добряко́м ён лі́чыцца дабрадзе́ем;
он слывёт у нас музыка́нтом (за музыка́нта) ён лі́чыцца ў нас музыка́нтам (за музыка́нта).
слы́ханный / слы́хано ли де́ло
слыха́ть
1. (слышать)
я слыха́л его́ го́лос я чуў яго́ го́лас;
2.
о нём ничего́ не слыха́ть аб ім нічо́га не чува́ць (не чу́тна);
3.
слы́хивать
слы́хом / слы́хом не слыха́ть