взмости́ться прост. узабра́цца, узмасці́цца.
взмути́ть сов.
1. ускаламу́ціць, скаламу́ціць, замуці́ць, змуці́ць;
2. перен. (встревожить, взволновать) прост. устрыво́жыць, усхвалява́ць, збянтэ́жыць;
взмути́ться ускаламу́ціцца, скаламу́ціцца, замуці́цца, змуці́цца.
взму́ченный
1. ускаламу́чаны, скаламу́чаны, заму́чаны, зму́чаны;
2. перен. (встревоженный, взволнованный) прост. устрыво́жаны, усхвалява́ны, збянтэ́жаны; см. взмути́ть;
взму́чивание ускаламу́чванне, -ння ср., скаламу́чванне, -ння ср., каламу́чанне, -ння ср., заму́чванне, -ння ср., зму́чванне, -ння ср.;
взму́чивать несов. ускаламу́чваць, скаламу́чваць, каламу́ціць, заму́чваць, зму́чваць;
взму́чиваться возвр., страд. ускаламу́чвацца, скаламу́чвацца, каламу́ціцца, заму́чвацца, зму́чвацца; см. взмути́ться, взму́чивать.
взмыва́ть несов. узніма́цца, узлята́ць, узвыша́цца, узно́сіцца.
взмы́ленный
1. намы́лены, узмы́лены;
2. (о лошади) упа́раны, запе́нены;
взмы́ливать несов.
1. разг. намы́льваць, узмы́льваць;
2. (лошадь) упа́рваць;