Verbum

ще́пка

1. трэ́ска, -кі ж., шчэ́пка, -кі ж.;

2. собир. трэ́скі, -сак мн., шчэ́пкі, -пак мн.;

◊

худо́й как ще́пка худы́ як шчэ́пка;

лес ру́бят — ще́пки летя́т погов. лес сяку́ць — трэ́скі ляця́ць;

щепно́й драўля́ны;

щепна́я посу́да драўля́ны по́суд;

щепны́е изде́лия драўля́ныя вы́рабы.

щепо́тка ж., см. ще́по́ть;

щепо́ть ж.

1. тры па́льцы;

2. (крупинка) дро́бка, -кі ж.; (чуток) ка́ліва, -ва ср.

щепяно́й уст. драўля́ны;

щепяно́й това́р драўля́ны тава́р.

щерба́тый

1. (со щербиной) шчарба́ты;

2. (рябой) разг. рабы́, васпава́ты;

щерби́на

1. (зазубрина) шчарбі́на, -ны ж.;

2. (рябинка на лице) разг. рабаці́нка, -кі ж., во́спінка, -кі ж.

ще́рить несов., разг.

1. (оскаливать) шчэ́рыць, вышчара́ць, вышчэ́рваць, ска́ліць, выскаля́ць, выска́льваць;

2. (топорщить) тапы́рыць;

ще́рить шерсть тапы́рыць поўсць;

ще́риться разг.

1. (оскаливаться) шчэ́рыцца, вышчара́цца, вышчэ́рвацца, ска́ліцца, выскаля́цца, выска́львацца;

2. (топорщиться) тапы́рыцца.

щети́на ж., прям., перен. шчаці́нне, -ння ср., шчэць, род. шчэ́ці ж.;

свина́я щети́на свіно́е шчаці́нне, свіна́я шчэць;

во́лосы щети́ной валасы́ шчаці́ннем;