брехня́ прост. брахня́, -ні́ ж., мн. нет;
бреху́н прост. браху́н, -на́ м.;
бреху́нья браху́ха, -хі ж.
брешь ж.
1. прало́м, -му м., адту́ліна, -ны ж.;
2. воен., перен. брэш, род. брэ́шы ж.;
брешь в бюдже́те брэш у бюджэ́це;
◊
проби́ть брешь (в чём) зрабі́ць (прабі́ць) брэш (у чым).
бре́ющий
1. прич. які́ (што) го́ліць, які́ (што) бры́е;
2. прил., ав. бры́ючы;
бре́ющий полёт бры́ючы палёт.
брёвнышко уменьш. бярве́нца, -ца ср.
брёх м.
1. брэх, -ху м.;
2. брахня́, -ні ж.; см. бреха́ть.
бриг мор. брыг, род. бры́га м.
брига́да в разн. знач. брыга́да, -ды ж.;
бригади́р брыгадзі́р, -ра м.;