Verbum

плутова́ть несов., разг. махлява́ць, круці́ць; (обманывать) ашу́кваць; (хитрить) хітрава́ць;

плуто́вка

1. (мошенница) махля́рка, -кі ж.; круце́лька, -кі ж.; (обманщица) ашука́нка, -кі ж.; шахра́йка, -кі ж.;

2. (лукавая) хітру́ха, -хі ж.; шальмо́ўка, -кі ж.;

плутовски́ нареч.

1. па-махля́рску; па-круце́льску; па-ашука́нску; па-шахра́йску;

2. (лукаво) хі́тра; (шаловливо) гарэ́зліва, дура́сліва;

плутовско́й

1. махля́рскі; круце́льскі; ашука́нскі; шахра́йскі;

2. (лукавый) хі́тры;

плутовство́ ср.

1. (плутни) махля́рства, -ва ср.; круце́льства, -ва ср.; ашука́нства, -ва ср.; шахра́йства, -ва ср.;

2. (лукавство) хітру́нства, -ва ср., хі́трыкі, -каў ед. нет, хі́трасць, -ці ж.

плутокра́т плутакра́т, -та м.;

плутократи́ческий плутакраты́чны;

плутокра́тия книжн. плутакра́тыя, -тыі ж.

плуто́н геол. плуто́н, -ну м.

Плуто́н астр. Плуто́н, -на м.