Verbum

бирю́к

1. обл. воўк, род. во́ўка и ваўка́ м.;

2. перен. воўк, род. во́ўка и ваўка́ м.; (бука) сугне́й, -не́я м.;

◊

смотре́ть бирюко́м глядзе́ць во́ўкам;

бирюкова́тый ваўкава́ты.

бирю́льки мн. біру́лькі, -лек, ед. біру́лька, -кі ж.;

◊

игра́ть в бирю́льки гуля́ць у біру́лькі.

бирю́ч ист. біру́ч, -ча́ м.; вясту́н, род. вестуна́ м.; вяшча́льнік, -ка м.

бирючи́на бот. біручы́на, -ны ж.

бис межд. біс.

Биса́у г. Біса́у нескл., м.

биса́уский біса́ўскі.

би́сер м. бі́сер, -ру м.; па́церкі, -рак, ед. па́церка, -кі ж.;

◊

мета́ть би́сер перед сви́ньями сы́паць бі́сер (пе́рлы) перад сві́ннямі;

би́серина бі́серына, -ны ж.; па́церка, -кі ж.;