Verbum

огре́ть сов. (ударить) разг. агрэ́ць, загрэ́ць.

огре́х с.-х. агрэ́х, -ха м.

огреши́ться сов., рел., разг., уст. аграшы́цца, саграшы́ць.

огрёбки мн., обл. агрэ́бкі, -каў ед. нет.

огро́мность веліза́рнасць, -ці ж., вялі́знасць, -ці ж., велічэ́знасць, -ці ж.;

огро́мный вялі́кі, веліза́рны, вялі́зны, велічэ́зны;

огро́мное значе́ние вялі́кае (веліза́рнае) значэ́нне;

огро́мный дом вялі́кі (вялі́зны, велічэ́зны) дом.

огрубева́ть несов. грубе́ць, рабі́цца гру́бым;

огрубе́вший агрубе́лы;

огрубе́лость агрубе́ласць, -ці ж.;

огрубе́лый агрубе́лы;