огради́тельный загараджа́льны;
огради́ть сов.
1. уст. загарадзі́ць, мног. пазагаро́джваць, абгарадзі́ць, агарадзі́ць, мног. паабгаро́джваць;
2. перен. (оберечь) засцерагчы́, ахава́ць;
огради́ться перен. засцерагчы́ся, ахава́цца;
огражда́ть несов.
1. уст. загаро́джваць, абгаро́джваць, агаро́джваць;
2. перен. (оберегать) засцерага́ць, ахо́ўваць;
огражда́ться
1. перен. засцерага́цца, ахо́ўвацца; см. огради́ться;
2. страд. загаро́джвацца, абгаро́джвацца, агаро́джвацца; засцерага́цца, ахо́ўвацца; см. огражда́ть;
огражде́ние ср.
1. (действие) загаро́джванне, -ння ср., абгаро́джванне, -ння ср., агаро́джванне, -ння ср.;
2. перен. засцяро́га, -гі ж., ахо́ва, -вы ж.;
3. (ограда) ист. агаро́джа, -джы ж.;
ограждённый
1. загаро́джаны, мног. пазагаро́джваны, абгаро́джаны, агаро́джаны, мног. паабгаро́джваны;
2. перен. засцяро́жаны, абаро́нены.
огра́нивать несов. агра́ньваць;