жа́лкий
1. (достойный жалости) ва́рты жа́лю; (вызывающий жалость) жа́ласны; (несчастный) няшча́сны; (беспомощный) бездапамо́жны;
жа́лок тот, в ком со́весть нечиста́ ва́рты жа́лю той, у каго́ нячы́стае сумле́нне;
2. (ничтожный, убогий) мізэ́рны, убо́гі; (с оттенком презрения) нікчэ́мны, няшча́сны;
како́е жа́лкое зре́лище! яко́е ўбо́гае (нікчэ́мнае) відо́вішча!;
жа́лкий трус нікчэ́мны баязлі́вец;
жа́лкая роль нікчэ́мная ро́ля;
име́ть жа́лкий вид мець мізэ́рны (убо́гі) вы́гляд;
жа́лко
1. нареч. жа́ласна; няшча́сна; бездапамо́жна; убо́га; нікчэ́мна; см. жа́лкий;
2. безл., в знач. сказ. шкада́;
жа́лко де́нег шкада́ гро́шай.
жа́ло
1. (у насекомых) джа́ла, -ла ср.;
2. перен., книжн. джа́ла, -ла ср.;
жа́ло сати́ры джа́ла саты́ры;
3. (остриё) техн. лязо́, род. ляза́ ср., вастрыё, -рыя́ ср.
жа́лоба
1. ска́рга, -гі ж.;
бюро́ жа́лоб бюро́ ска́ргаў;
2. (выражение чувства скорби) ска́рга, -гі ж., жа́льба, -бы ж.;
жа́лобно нареч. жа́ласна;
жа́лобный
1. (выражающий скорбь) жа́ласны;
2. (относящийся к жалобе, заявлению) ска́ргавы;
жа́лобная кни́га кні́га ска́ргаў;
жа́лобщик юр. ска́ржнік, -ка м.;
жа́лобщица ска́ржніца, -цы ж.
жа́лование дарава́нне, -ння ср.;
жа́лованный
1. (подаренный) уст. дарава́ны; (о правах и т. п.) нада́ны;
2. / жа́лованная гра́мота дарава́льная гра́мата.