Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

жа́лкий

1. (достойный жалости) ва́рты жа́лю; (вызывающий жалость) жа́ласны; (несчастный) няшча́сны; (беспомощный) бездапамо́жны;

жа́лок тот, в ком со́весть нечиста́ ва́рты жа́лю той, у каго́ нячы́стае сумле́нне;

2. (ничтожный, убогий) мізэ́рны, убо́гі; (с оттенком презрения) нікчэ́мны, няшча́сны;

како́е жа́лкое зре́лище! яко́е ўбо́гае (нікчэ́мнае) відо́вішча!;

жа́лкий трус нікчэ́мны баязлі́вец;

жа́лкая роль нікчэ́мная ро́ля;

име́ть жа́лкий вид мець мізэ́рны (убо́гі) вы́гляд;

жа́лко

1. нареч. жа́ласна; няшча́сна; бездапамо́жна; убо́га; нікчэ́мна; см. жа́лкий;

2. безл., в знач. сказ. шкада́;

жа́лко де́нег шкада́ гро́шай.

жа́ло

1. (у насекомых) джа́ла, -ла ср.;

2. перен., книжн. джа́ла, -ла ср.;

жа́ло сати́ры джа́ла саты́ры;

3. (остриё) техн. лязо́, род. ляза́ ср., вастрыё, -рыя́ ср.

жа́лоба

1. ска́рга, -гі ж.;

бюро́ жа́лоб бюро́ ска́ргаў;

2. (выражение чувства скорби) ска́рга, -гі ж., жа́льба, -бы ж.;

жа́лобно нареч. жа́ласна;

жа́лобный

1. (выражающий скорбь) жа́ласны;

2. (относящийся к жалобе, заявлению) ска́ргавы;

жа́лобная кни́га кні́га ска́ргаў;

жа́лобщик юр. ска́ржнік, -ка м.;

жа́лобщица ска́ржніца, -цы ж.

жа́лование дарава́нне, -ння ср.;

жа́лованный

1. (подаренный) уст. дарава́ны; (о правах и т. п.) нада́ны;

2. / жа́лованная гра́мота дарава́льная гра́мата.