Verbum

пиха́ться возвр., страд. пха́цца, піха́цца.

пихну́ть сов., однокр., разг. пхнуць, піхну́ць.

пи́хта бот. пі́хта, -ты ж.;

пихта́рник м. піхто́ўнік, -ку м., пі́хтавы лес;

пихто́вник м. піхто́ўнік, -ку м., пі́хтавы лес;

пи́хтовые мн., сущ., бот. пі́хтавыя, -вых;

пи́хтовый пі́хтавы.

пиццика́то муз.

1. нареч. піцыка́та;

2. сущ. піцыка́та нескл., ср.

пи́чкать несов.

1. разг. дава́ць праз ме́ру, напіха́ць (каго, што, чым);

пи́чкать больно́го лека́рствами дава́ць праз ме́ру хво́раму ле́кі;

2. перен. нашпіго́ўваць, шпігава́ць, набіва́ць, начыня́ць.

пичу́га разг. пта́шка, -кі ж., пту́шачка, -кі ж.;