Verbum

трудя́га м. и ж., прост. (о мужчине) працаві́к, -ка́ м., рабаця́га, -гі м.; (о женщине) працаві́чка, -кі ж., рабаця́га, -гі ж.

трудя́щийся

1. прич. які́ (што) працу́е;

2. прил. працо́ўны;

трудя́щиеся ма́ссы працо́ўныя ма́сы;

3. сущ. працо́ўны, -нага м.

тру́женик працаўні́к, -ка́ м.; (трудолюбивый человек — ещё) працаві́к, -ка́ м.;

тру́женица працаўні́ца, -цы ж., працаві́чка, -кі ж.;

тру́женический працо́ўны;

тру́женичество ср. працо́ўнае жыццё.

труи́зм, см. трюи́зм.

труни́ть несов. паке́пліваць (з каго, з чаго), насміха́цца (з каго, з чаго).

труп труп, род. тру́па м.

тру́пник зоол. тру́пнік, -ка м.;