наве́шиватьI несов. (к наве́сить) наве́шваць; начэ́пліваць.
наве́шиватьII несов. (к наве́шатьI) наве́шваць; начэ́пліваць.
наве́шиватьIII несов. (к наве́шатьII) разг. нава́жваць.
наве́шиватьсяI несов., страд. наве́швацца; начэ́плівацца; см. наве́шиватьI.
наве́шиватьсяII несов., страд. наве́швацца; начэ́плівацца; см. наве́шиватьII.
навеща́ть несов. наве́дваць (каго, што), даве́двацца (каго, да каго);
навеща́ться страд. наве́двацца.
наве́ять сов.
1. прям., перен. наве́яць;
наве́ять прохла́ду наве́яць прахало́ду;
наве́ять грусть наве́яць сум;
2. с.-х. (машиной) наарфава́ць; (ручным способом) наве́яць.