Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні

пеня́ть несов. нарака́ць (на каго, што), крыўдава́ць (на каго, што); (жаловаться) ска́рдзіцца (на каго, што); (укорять) дакара́ць (каго, што);

◊

пеня́й на себя́ крыўду́й (нарака́й) на сябе́.

пе́нящийся

1. прич. які́ (што) пе́ніцца;

2. прил. пе́ністы, пе́нны.

пео́н​I лит. пео́н, -на м.

пео́н​II (крестьянин, батрак в странах Латинской Америки) пео́н, -на м.

пео́н​III, см. пио́н​I.

пеона́ж (к пео́н​II) пеана́ж, -жу м.

пе́пел по́пел, -лу м., мн. нет;

◊

посыпа́ть го́лову пе́плом глыбо́ка смуткава́ць.

пе́пелистый папялі́сты.

пепели́ть несов., книжн. папялі́ць.

пепели́ще ср.

1. (пожарище) уст. пажа́рышча, -шча ср., папялі́шча, -шча ср.;

2. уст. ро́дны кут, бацько́ўскі дом;

верну́ться на ста́рое пепели́ще вярну́цца ў ро́дны кут (бацько́ўскі дом).