Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

точи́льный тачы́льны;

точи́льня тачы́льня, -ні ж.;

точи́льщик

1. (рабочий) тачы́льшчык, -ка м.;

2. (жук) тачы́льшчык, -ка м.

точи́тьI несов.

1. (изготовлять точением) тачы́ць;

2. (острить) вастры́ць; (на точиле) тачы́ць;

точи́ть зу́бы тачы́ць зу́бы;

точи́ть ля́сы блы́нды пра́віць;

точи́ть нож (меч) тачы́ць (вастры́ць) нож (меч).

точи́тьII несов. (делать дыры, изъяны) тачы́ць;

червь то́чит де́рево чарвя́к то́чыць дрэ́ва.

точи́тьIII несов. (выделять, источать), книжн., уст. сачы́ць, ліць, выдзяля́ць; (о свете, запахе) свяці́ць, па́хнуць.

точи́тьсяI несов., страд. (остриться) вастры́цца; (на точиле) тачы́цца; см. точи́тьI.

точи́тьсяII несов., страд. (от точи́тьII) тачы́цца.

точи́тьсяIII несов., книжн., уст. цячы́, сачы́цца, лі́цца;

кровь точи́лась из ра́ны кроў цякла́ (сачы́лася, ліла́ся) з ра́ны.

то́чкаI ж.

1. (метка, знак) кро́пка, -кі ж.;

то́чка с запято́й грам. кро́пка з ко́скай;

2. мат., техн. пункт, род. пу́нкта м.;

3. (место) пункт, род. пу́нкта м.;

исхо́дная то́чка зыхо́дны пункт;

4. (предел, граница) пункт, род. пу́нкта м.;

то́чка замерза́ния пункт замярза́ння;

то́чка кипе́ния пункт кіпе́ння;

то́чка отсчёта пункт адлі́ку;

то́чка в то́чку кро́пка ў кро́пку;

то́чка зре́ния пункт по́гляду (гле́джання);

в (са́мую) то́чку у са́мы раз;

до то́чки (дойти́, довести́ и т. п.) да кра́ю, дарэ́шты (дайсці́, даве́сці і да т. п.);

ста́вить (поста́вить) то́чку ста́віць (паста́віць) кро́пку;

ста́вить (поста́вить) то́чки над (на) «і» ста́віць (паста́віць) кро́пкі над (на) «і»;

сдви́нуть с мёртвой то́чки зру́шыць з мёртвага пу́нкта;

на то́чке замерза́ния на пу́нкце замярза́ння;

и то́чка і ўсё.