Verbum

тополо́гия мат. тапало́гія, -гіі ж.

то́поль м. тапо́ля, -лі ж.;

то́польник собир. тапо́льнік, -ку м.

топони́мика лингв., геогр. тапані́міка, -кі ж.;

топоними́ческий тапанімі́чны;

топони́мия лингв., геогр. тапані́мія, -міі ж.

топо́р м. сяке́ра, -ры ж.; тапо́р, -пара́ м.;

◊

хоть топо́р ве́шай бы́ццам каты́ ў ха́це начава́лі; хоць сяке́ру заве́сь;

топо́рик м., уменьш.-ласк., разг. сяке́рка, -кі ж.; тапо́рык, -ка м.;

топори́ще м., ср.

1. увелич. сяке́рышча, -шча ср.;

2. (рукоятка) тапары́шча, -шча ср.; дзяржа́нне, -ння ср.

топо́рный

1. сяке́рны;

2. перен. нязгра́бны.