Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

дика́рь прям., перен. дзіку́н, -на́ м.

ди́кий в разн. знач. дзі́кі;

ди́ко нареч. дзі́ка.

дикобра́з дзікабра́з, -за м.;

дикобра́зовые мн., сущ., зоол. дзікабра́завыя, -вых.

дикова́тый дзікава́ты.

дико́вина и дико́винка ж., разг. дзі́ва, -ва ср., цуд, род. цу́ду м.;

не в дико́вину, в дико́винку не ў навіну́;

дико́винный дзі́ўны.

дикоплодо́вый дзікапладо́вы.

дикорасту́щие мн., сущ., бот. дзікаро́слыя, -лых;