Verbum

деви́чник уст. дзяво́чая субо́та, -ай -ты м.;

деви́чья сущ., ист. дзяво́цкая, -кай ж.;

де́вка прост. дзе́ўка, -кі ж.

дево́н геол. дэво́н, -ну м.;

дево́нский дэво́нскі;

дево́нский пери́од дэво́нскі перы́яд;

дево́нская систе́ма дэво́нская сістэ́ма.

де́вонька ласк. дзяўчы́нка, -кі ж., дзе́ўчынка, -кі ж.

де́вочка дзяўчы́нка, -кі ж.

де́вственник няві́ннік, -ка м., цнатлі́вы, -вага м.;

де́вственница няві́нніца, -цы ж., цнатлі́вая, -вай ж.;

де́вственность

1. (девичество) дзяво́цкасць, -ці ж.;

2. (целомудрие) няві́ннасць, -ці ж., цнатлі́васць, -ці ж.;

3. некрану́тасць, -ці ж.; першабы́тнасць, -ці ж.; см. де́вственный​ ²;