Verbum

дева́ть разг.

1. сов. дзець, падзе́ць;

2. несов. дзява́ць;

дева́ться

1. сов. дзе́цца, падзе́цца;

2. несов. дзява́цца.

де́верь дзе́вер, -ра м.

девиа́ция спец. дэвія́цыя, -цыі ж.

деви́з дэві́з, -за м.

деви́за фин. дэві́за, -зы ж.

деви́ца и нар.-поэт. де́вица уст. дзяўчы́на, -ны ж., мн. дзяўча́ты, -ча́т, дзе́ўчына, -ны ж.

деви́ческий дзяво́чы, дзяво́цкі;

деви́чество уст. дзяво́цтва, -ва ср.

де́вичий и деви́чий дзяво́чы, дзяво́цкі;

деви́чья фами́лия дзяво́чае (дзяво́цкае) про́звішча;