накры́тый
1. накры́ты;
2. зло́ўлены, заста́ны, заспе́ты, накры́ты; см. накры́ть;
накры́ть сов.
1. накры́ць;
2. перен. (поймать на чём-л.) разг. злаві́ць, заста́ць, заспе́ць, накры́ць;
накры́ть на ме́сте преступле́ния злаві́ць (заста́ць, заспе́ць, накры́ць) на ме́сцы злачы́нства;
накто́уз мор. накто́ўз, -за м.
накувырка́ться сов., разг. накуля́цца.
накукова́ть сов., разг. накукава́ць.
накупа́тьI несов. (к накупи́ть) накупля́ць, наку́пліваць.
накупа́тьII сов., разг. (к купа́ть) накупа́ць.
накупа́тьсяI несов., страд. накупля́цца, наку́плівацца; см. накупа́тьI.