предваря́ть
1. (делать раньше кого, чего) апярэ́джваць;
предваря́ть собы́тия апярэ́джваць падзе́і;
2. (предупреждать) папярэ́джваць, папераджа́ць.
предваря́ть
1. (делать раньше кого, чего) апярэ́джваць;
предваря́ть собы́тия апярэ́джваць падзе́і;
2. (предупреждать) папярэ́джваць, папераджа́ць.
предвесе́нний перадвеснавы́, перадвясе́нні.
предве́стие прадве́сце, -ця
предве́стник прадве́снік, -ка
предве́стница прадве́сніца, -цы
предвече́рний перадвячэ́рні;
предвече́рье надвячо́рак, -ка
предве́чный
предвеща́ние
1. (то, что предсказано) прадвяшча́нне, -ння
2. (предвестие) прадве́сце, -ця
предвеща́ть
1.
2. (служить предзнаменованием) служы́ць прыме́тай; прадвяшча́ць.