Verbum

жени́ть

1. сов. ажані́ць (з кім);

2. несов. жані́ць (з кім);

◊

без меня́ меня́ жени́ли без мяне́ мяне́ ажані́лі;

жени́тьба жані́цьба, -бы ж.;

жени́ться

1. сов. ажані́цца (з кім);

2. несов. жані́цца (з кім).

жени́х жані́х, -ха́ м.;

жени́х и неве́ста жані́х і няве́ста;

жениха́ться несов., прост. жаніха́цца;

женихо́в жаніхо́ў;

женихо́вский жаніхо́ўскі;

женихо́вство разг. жаніхо́ўства, -ва ср.

женолю́б и женолю́бец жанчыналю́б, -ба м.;

женолюби́вый книжн. жанчыналю́бны, жанчыналюбі́вы;