выздора́вливающий
1. прич. які́ (што) ачу́ньвае; які́ (што) папраўля́ецца; см. выздора́вливать;
2. сущ. ачу́ньваючы, -чага м.
вы́здоровевший
1. прич. які́ (што) ачуня́ў; які́ (што) папра́віўся; см. вы́здороветь;
2. сущ. ачуня́лы, -лага м.;
вы́здороветь сов. ачуня́ць, мног. паачу́ньваць; (поправиться) папра́віцца;
выздоровле́ние ср. ачу́ньванне, -ння ср.; папра́ўка, -кі ж., по́праўка, -кі ж.
вы́зеленить сов., разг. вы́зеленіць, пазеляні́ць;
вы́зелениться вы́зеленіцца, пазеляні́цца.
вы́зимовать сов., прост. вы́зімаваць, перазімава́ць.
вызнава́ть несов., прост. выве́дваць, вызнава́ць.
вы́знать сов., прост. вы́ведаць, вы́знаць.
вы́зов в разн. знач. вы́клік, -ку м.; вы́заў, -заву м.;
вы́зов на соревнова́ние вы́клік (вы́заў) на спабо́рніцтва;
яви́ться по вы́зову з’яві́цца па вы́заву;
с вы́зовом з вы́клікам (з вы́завам).