Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

вы́житьI сов.

1. вы́жыць;

больно́й вы́жил хво́ры вы́жыў;

2. (пробыть некоторое время в тяжёлых условиях) разг. вы́жыць, вы́быць;

вы́жить из ума́ вы́жыць з ро́зуму; (впасть в детство) здзяці́нець.

вы́житьII сов., разг. вы́жыць;

вы́жить и́з дому вы́жыць з до́му.

вы́жлец охот. вы́жал, -жла м.;

выжлёнок м., охот. выжляня́ и выжлянё, -ня́ці ср.

вы́жлица вы́жла, -лы ж.;

выжля́тник выжля́тнік, -ка м.

вы́жрать сов., прост. вы́жраць.

вызва́нивать несов. вызво́ньваць.

вы́званный вы́кліканы, вы́званы;

вы́звать сов., в разн. знач. вы́клікаць, мног. павыкліка́ць, вы́зваць, мног. павызыва́ць;

вы́звать к нача́льнику вы́клікаць (вы́зваць) да нача́льніка;

вы́звать сомне́ние вы́клікаць сумне́нне;

вы́звать вражду́ ме́жду друзья́ми вы́клікаць варо́жасць памі́ж сябра́мі;

э́то не вы́звало затрудне́ний гэ́та не вы́клікала ця́жкасцей;

вы́звать на разгово́р вы́клікаць (вы́зваць) на размо́ву;

вы́звать на соревнова́ние вы́клікаць (вы́зваць) на спабо́рніцтва;

вы́звать ра́дость вы́клікаць ра́дасць;

вы́звать к жи́зни вы́клікаць да жыцця́;