Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

учи́тывание

1. улі́чванне, -ння ср.;

2. улі́чванне, -ння ср., падлі́чванне, -ння ср.;

3. дыскантава́нне, -ння ср.; см. учи́тывать;

учи́тывать несов.

1. улі́чваць, прыма́ць пад ува́гу;

2. (подсчитывать) лічы́ць, падлі́чваць;

3. (векселя) дыскантава́ць; см. уче́сть;

учи́тываться страд.

1. улі́чвацца; прыма́цца пад ува́гу;

2. улі́чвацца, падлі́чвацца;

3. дыскантава́цца; см. учи́тывать.

учи́ть несов., в разн. знач. вучы́ць; (обучать) навуча́ць;

учи́ть ру́сскому языку́ вучы́ць (навуча́ць) ру́скай мо́ве;

учи́ть исто́рию вучы́ць гісто́рыю;

учи́ться возвр., страд. вучы́цца; (обучаться) навуча́цца;

учи́ться на со́бственных оши́бках вучы́цца на ўла́сных (на сваі́х) памы́лках;

век живи́ — век учи́сь погов. век жыві́ — век вучы́ся.

учреди́тель заснава́льнік, -ка м.;

учреди́тельница заснава́льніца, -цы ж.;

учреди́тельный устано́ўчы;

учреди́тельное собра́ние полит. устано́ўчы сход.

учреди́ть сов.

1. (основать) заснава́ць;

2. (установить) устанаві́ць; (ввести) уве́сці.

учрежда́ть несов.

1. (основывать) засно́ўваць;

2. (устанавливать) устана́ўліваць; (вводить) уво́дзіць;