учи́тывание
1. улі́чванне, -ння
2. улі́чванне, -ння
3. дыскантава́нне, -ння
учи́тывание
1. улі́чванне, -ння
2. улі́чванне, -ння
3. дыскантава́нне, -ння
учи́тывать
1. улі́чваць, прыма́ць пад ува́гу;
2. (подсчитывать) лічы́ць, падлі́чваць;
3. (векселя) дыскантава́ць;
учи́тываться
1. улі́чвацца; прыма́цца пад ува́гу;
2. улі́чвацца, падлі́чвацца;
3. дыскантава́цца;
учи́ть
учи́ть ру́сскому языку́ вучы́ць (навуча́ць) ру́скай мо́ве;
учи́ть исто́рию вучы́ць гісто́рыю;
учи́ться
◊
учи́ться на со́бственных оши́бках вучы́цца на ўла́сных (на сваі́х) памы́лках;
век живи́ — век учи́сь
учреди́тель заснава́льнік, -ка
учреди́тельница заснава́льніца, -цы
учреди́тельный устано́ўчы;
учреди́тельное собра́ние
учреди́ть
1. (основать) заснава́ць;
2. (установить) устанаві́ць; (ввести) уве́сці.
учрежда́ть
1. (основывать) засно́ўваць;
2. (устанавливать) устана́ўліваць; (вводить) уво́дзіць;