уче́бный
1. (связанный с учением) навуча́льны, вучэ́бны;
уче́бный год навуча́льны (вучэ́бны) год;
уче́бное посо́бие навуча́льны (вучэ́бны) дапамо́жнік;
уче́бное заведе́ние навуча́льная ўстано́ва;
уче́бный план навуча́льны (вучэ́бны) план;
уче́бная часть навуча́льная (вучэ́бная) ча́стка;
уче́бный проце́сс навуча́льны (вучэ́бны) працэ́с;
уче́бные помеще́ния навуча́льныя (вучэ́бныя) памяшка́нні;
2. (тренировочный) вучэ́бны;
уче́бный батальо́н вучэ́бны батальён;
уче́бный самолёт вучэ́бны самалёт;
уче́бная стрельба́ вучэ́бная стральба́.
уче́ние
1. (действие) вучэ́нне, -ння ср., навуча́нне, -ння ср.;
вре́мя уче́ния час вучэ́ння (навуча́ння);
ко́нчить уче́ние ско́нчыць вучэ́нне (навуча́нне);
быть в уче́нии вучы́цца;
2. (наука, теория) вучэ́нне, -ння ср.
учени́к ву́чань, -чня м.;
учени́ца вучані́ца, -цы ж.;
учени́чество вучнёўства, -ва ср.
учеса́ться сов. (уменьшиться от чесания) учаса́цца.
уче́сть сов.
1. улічы́ць; прыня́ць пад ува́гу;
я учёл его́ замеча́ние я ўлічы́ў яго́ заўва́гу;
2. (подсчитать) улічы́ць, падлічы́ць;
уче́сть расхо́ды улічы́ць (падлічы́ць) выда́ткі;
3. (вексель) фин. дыскантава́ць.
учёба ж. навуча́нне, -ння ср.; вучо́ба, -бы ж.