у́ровень м.
1. в разн. знач. узро́вень, род. узро́ўню м.;
на у́ровне мо́ря на ўзро́ўні мо́ра;
я́дерно-электро́нный у́ровень я́дзерна-электро́нны ўзро́вень;
а́томно-молекуля́рный у́ровень а́тамна-малекуля́рны ўзро́вень;
на у́ровне посо́льств на ўзро́ўні амбаса́д (пасо́льстваў);
на вы́сшем у́ровне на вышэ́йшым узро́ўні;
на у́ровне лу́чших мировы́х станда́ртов на ўзро́ўні ле́пшых сусве́тных станда́ртаў;
2. (ватерпас) грунтва́га, -гі ж., ватэрпа́с, -са м.
уровнеме́р гидр., техн. узроўняме́р, -ра м.
уро́вненный зраўнава́ны, параўнава́ны.
уровня́ть сов. зраўнава́ць, параўнава́ць;
уровня́ться зраўнава́цца.
уро́дI м., в разн. знач. вы́радак, -дка м.; (изверг — ещё) вы́людак, -дка м.; (чудовище — ещё) пачва́ра, -ры ж.
уро́дII обл. ураджа́й, -джа́ю м., прост. уро́д, -ду м.
урода́н фарм. урада́н, -ну м.
уро́дец в разн. знач. вы́радак, -дка м.;
уро́дина м. и ж., разг., см. уро́дI.